Konuşma Şiiri - Murat Halıcı

Hayata alıştık ve ne güzel yaşıyoruz
Ne güzel seviyoruz aşka çok yakın Birbirimize bakıp kendimize benzetmeliyiz portrelerimizi
Konuşmak sende beyaz bir güvercin oluyor
Sözlerin birer gel-git
Gökyüzü yumsun gözlerini utanıyorum Zaman kıvrılıp uyuyor içimde
Uzun zaman sonra ilk defa
Kendimi umursuyorum
Konuşmak sende karanfil kokusu oluyor Toptan bahar ağaçlı çiçekli
Üstelik daha kendim oluyorum
Sen daha ben oluyorsun
Bu şehir ve aşk daha bizden
Böyle konuşma görmedim