Konuş Sana İstanbul Şiiri - Erdin Şallıel

Ufkuna dalan gözlerim sende kaybolur,
Kim bilir kaç aşığın gözyaşı,
Kaldırım taşlarını ıslatır.

Sessiz feryatlar dile gelir ve der ki:
"Aşkıma şahittin...
Konuşsana, İstanbul!"

Ne yürek varmış sende,
Nice aşklar gömülüp kaybolmuş sinende.
Karanlık sokaklarında bir şarkı var dilimde,
Anılar gözyaşlarımda...

Kan kırmızısı bir zincir halkası gibi
Susma İstanbul!
Bilmeyenlere yaşananları anlat.

Bu aşkın tek şahidiydin sen,
Beni benden alıp gideni,
Bir köşe başında kaybolan beni anlat.
Sinene gömdüğün umutları,
Unutulan aşkları anlat ey İstanbul...

Yanıyor ciğerlerim,
Kalbim bir semaver üzerinde.
Sigaramın dumanında boğulmuşum...
Yaşlı gözlerim senin üzerinde.

Ne yürek varmış sende,
Nice aşklar gömülüp kaybolmuş sinende,
İstanbul!

Sana her gün batımında baktığımda;
Yerde taşlar,
Gökte bulutlar,
Denizde damlalar...

Bir ayrılık şarkısı besteliyor,
Çalıyorsun sanki...
Ey İstanbul!
Kimbilir kaç aşıgın gözyaşları kaldırım taşlarını ıslattı İstanbul.