Kömür Karası Kalbin Yarası

​Bir vedasız gidişle söndü içimde fer,
Sustu dillerim ama yüreğim feryat eder.
Sığındığın o liman bilirim huzur vermez,
Eskimiş sevdalarla yeni bir gün yeşermez.
​Kömür gözlerinde hapsolmuştu hayalim,
Şimdi uzak yollarda bükülüyor her halim.
Sen kolayı seçtin de, ben zoru sırtlandım,
Bir anlık hevesine, nasıl da inandım?
​Hesap sordum diye mi kapandı bütün yollar?
Şimdi başka birini mi sarıyor o kollar?
Engeller örsen bile, kalbimde izin baki,
Gururum kalkanımdır, yıkılmaz inan ki.
​Seni rüyanda bulur bu yarım kalan sancı,
Kendi yalanlarında olursun bir yabancı.
Pişmanlık damla damla dökülürse gözünden,
Dönüp de bakamazsın geçtiğin o izinden.
​Ben yine buradayım, başım dik ve onurlu,
Sevdam uçsuz bucaksız, yollarım ise nurlu.
Geleceksen pişmanla, eğerek o başını,
Yoksa silemem artık o kömürün yaşını.

20.3.2026