Komşu Komşuya Muhtaç Şiiri - Dursun Özden 3

komşu komşuya muhtaç

bir asır geçti, 1919 ruhu ile aydınlandı şafak-tan
bu kutsal toprakta yaşam bize hak, kötüye tufan

kum-anadolu kurak, aras-kızılırmak, sulak turfan
ekin biçen orak, demir döven o çekiç, neft yanan

yer altında can suyu karız-ganat, sarı sıcağa inat
unutma mektup yaz-açma arayı, gül kız-oğul can

'super nato defol-vatan sağol' de, kalk-özüne dön
bitir bu işi-sar şu kanayan yarayı, silkin ve şahlan

'ya istiklal-ya ölüm!’ geliyor şiir alayı, o küheylan
bağımsızlık rehberi-o gazi kemal neferi-ayaklan

zalim düşman kapıda, mayın eşeği kör, pusuda
'istiklalsiz din olmaz' dedi erenler, kışlada isyan

ey mazlum halk-ayağa kalk! komşunla dayanış
'emperyalizm kağıttan kaplan’ çelik yürek, uyan

o katil, siyonist yankilere vurmak için, tam zaman
ve o ‘şahname’yi; yeniden yazalım, o kutlu destan

mevlana-yunus-nazım-şirazlı sadi hafez-o firdevsi can
ateşgahta şarkı söyler; yazd, tebriz, isfahan ile horasan

insanlığın ortak çığlığı: ‘savaşa hayır, barış hemen şimdi’
büyük türk-kemal atatürk: ‘yurtta barış-dünyada barış’ iman

vietnam'a bin selam, şiirin başkenti tahran-şavkıyan kızıl tan
anadolu vatan, iran can, direnen o mazlumlara canım kurban.

dursun özden