Bir koltukdeğneğim vardı
Hep ona sarılır.hep ona dayanır,
Öyle yürürdüm.
Hep onunla gezerdim.
Benim bir parçamdı
Koltukdeğneğim
Benim kaderimdi.
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Ne o yoksa koltuk değneği olmadan yürüyemiyor musunuz?Yoksa mecazi anlamda mı?
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta