Köleler Ve Kardeşler

Köleler,
Bakmayın yüzümdeki ışığın yerlerden düşmüş gibi durduğuna,
Benim yüzümde dolaşır bütün kıtaların yorgunluğu;
Bir çölün susuzluğu var dudaklarımda,
Bir bozkırın rüzgârı kemiklerimde.
Yüzünü göğe çevirip de bir damla merhamet bekleyen köylülerin içindeyim.
Karanlık kuyularda kömür gibi yanıp sönen çocukların
Güneşin altında kavrulmuş ekmeğin kardeşiyim
İçimde biriken su, Afrika’nın susuz kuyularından çekilmiştir.

Beni dinleyin kardeşlerim, beni iyi dinleyin,
Dilim, yazılı metinlerle öğrenilmemiş şarkılar söylüyor;
Hiçbir bilgin okumaz, yine de her öykü kabarır,
Ve şiirler sadece ruhla değil, bedenle de yürür.
Dudaklardan akıp giderler, tıpkı nehirlerin taşların üzerinden akması gibi;
Akrabalarımın çoğu yazamaz, okuyamaz,
Yine de şiirler, ayakların toprak yollarda yürüdüğü gibi yeryüzünde yürür,
Şarkılar sancaklarımız, dizeler silahlarımız olur.
Şiirlerimiz kupa değil; onlar sabanlar ve kılıçlardır,
Toprağı çevirir, ormanları yararlar,
Pirinç tarlalarında yürümeli, çamura batmalı,
Dizlerine, göğüslerine, kalplerine kadar canlı toprağın içinde olmalıdırlar.
Her şeyi sorgulamalı, her köşeyi aydınlatmalı,
Her kavşakta tetikte olmalı,
Her mili, yolu çizen taşlar gibi işaretlemelidirler.
Şiirlerimiz, yaklaşan düşmanı herkesten önce görmeli,
Yoğun ormanda davulu çalmalı,
Gökyüzünü bile gerilimde tutmalı,
Ta ki tek bir köleleştirilmiş toprak, tek bir köleleştirilmiş ruh,
Atomik ateşle dolu hiçbir bulut gölge düşürmeyene kadar.

Şiirlerimiz her şeyini vermeye hazır olmalı—hayatını, servetini, düşüncesini ve bedenini—
Havanın, toprağın, zihnin özgürlüğünü kazanmak için.
Aslan gibi kükremeli, ejderha gibi fısıldamalı,
Nehir gibi akmalı, dağlar gibi dayanmalı,
Ta ki baskının özü ortadan kalkana kadar,
Ve zincirlerle ve sessizlikle ağırlaşmış dünya,
Özgürlüğün egemen ışığıyla alevlenene kadar.
Saçımın rengine, gözlerimin parıltısına bakmayın—
Çünkü şiirlerim, halkım gibi, özgürdür,
Ve adaletten, kandan, ekmekten bahsedecekler,
Ölüm ve yaşamın iç içe geçmesinden,
Ta ki ufuk çizgisi bile şarkılarımıza tanıklık etmek için eğilene kadar.