iki kere insan olmanın bedeli
küçük bir sızı
kaybetmenin bilinmeyen olgun tadı
ve
satın aldığımız huzur:
bakışlarımı çevirdiğim her yerdeler
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




İki kere insan olduktan sonra kaybedilenin ne önemi var ki(?)
Ve erdemler asla satın alınamaz... Huzur, bir ihtimal..
Tebrikler güzel şiir için..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta