Kokun sinmişti üzerime,
Kim bilir ne zaman, nerelerde..
Merdivenli dar bir sokakta yürürken,
Bir bankta oturup, İstanbul'u dinlerken,
Galata’nın, kız kulesinin, beyoğlu’nun, boğazın fısıltılarını duyarken,
Adaya giderken, gemi güvertesinden martılara simit atarken,
Hani, rüzgarı bahane edip sana sıkıca sarılırdım ya,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta