İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Erken saatlerde şafaktan önce
Açarım camları seni koklarım
Kokular içinde kok ince ince
Bak şimdi anarken yeni kokladım
Hafif bahar yeli sallar perdeyi
Dalarak bakarım sen deyi deyi
Mıhraba yönelen bulur kıbleyi
Esintinle gelen teni kokladım
Hayalin res’moldu düşen yaprakta
Gönlüme yıldızsın salın bayrakta
Resmen değilse de kaydımız Hak da
Sevdanla cananda canı kokladım
Unutulmaz sunu saldın da gittin
Beni benliğimden aldın da gittin
Taştan’ı ikiye böldün de gittin
Hasret zindanında dünü kokladım
KIVILCIMLAR GÜZEL İŞLENMİŞ EMEĞİNİZ VAR OLSUN
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta