Ağırlaşmış toprak ayağımın altında
Yürüyemiyorum artık bir adım daha
Geçtiğim her adımdan sonra baktığımda ardıma
Gördüğüm tek şey solup yitmiş canlar
Nefes alamadan, mutlu olamadan karışmamışlar toprağa
Birleşememişler koca cihanın hiçbir safhasında
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta