Örtüyorken üstüne yalnızlığını,
Hiç aklına gelmez mi
Yalnızlığının ağladığı...
Düşünmez misin hiç,
Dalgalar,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




çok güzeldi...
kalem yalnızlığı kalem sevincine aksın...
saygılarımla...
İskele sevinsin köhne olmadığına ama bir kenarına bağlanacak bir sandal da bulabilmeli ki , içinde belki bir şair yada bir sevgili . Tuzlu su örtmüş üzerini. Kutluyorum, yüreğine sağlık sayın serap Hoca ...
tebrikler...saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta