Gecenin zifrinde sallanarak uyandılar bir ara
Açılan gözlerin önü alabildiğine kapkara
Bağrışıyor çol çocuk kadın erkek yan yana
Biranda viran oldu çöktü koca Marmara
Yerle bir oldu Körfez Çiftlik Derince
Geri kalmadı onlardan Sakarya ile Düzce
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta