Uzun ince yoldan geldin,
Kerameti sevgi bildin,
Ne ayırdın nede böldün,
Sen ölmedin koca Veysel.
Dünyada kaldı bu handa,
Örnek oldun bu cihanda,
Birlik diledin insanda,
Sen ölmedin koca Veysel.
Söz ile alemi gördün,
Ne incittin nede kırdın,
Dost diye toprağı sardın,
Sen ölmedin koca Veysel.
Aydınlık saçtın dünyaya,
Benzedin güneşe aya,
Kanber’de benzer deryaya,
Sen ölmedin koca Veysel.
Kanber GÜRBÜZDAL
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta