Koca Osman (Osman İpek) - Gökçe (Hüseyin İpek)
Bir gün “Koca Osman vefat etmiş” dediler.
Ben, Rahmetli Zübeyir Abi, Ağabeyim Burhan ve Ahmet Kör, benim arabayla köye gittik. Birlikte defnettik. Aynı gün geri döndük. O günkü tarih 20 Mart 1995 imiş. Tam 26 yıl olmuş. Oysa daha dün gibi. Geçen günler belirsiz vay be..
*
O Koca Osman ki gerçekten değişik bir insandı. Azimliydi. Siyasetçiydi, bilinçliydi. Ne olursa olsun gariban dostuydu.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta