Koca İmtihan Şiiri - Kasım Kobakçı

Açlık sinsi ateş gibi, yakar içimizi,
Yeminler edilir, bozulur dizi dizi,
Sabır taşı çatlar, dayanmaz buna yürek,
Uzanmam sözü verilen dala, gider bilek,
Yasaktır sandığın, o tatlı şerbet gibi,
Büker bileğini savunmasız hal, tipi,
Kullar kınamasın, düşmeden bu tuzağa.
*
Koku o reyha dağılırken, tüm havaya,
Teslim olur irade, gerek yok davaya,
Asla yenilmem savı güden, o başlar,
Eğilmem sanılan, o çatık kara kaşlar,
Özenmem söylenen, nimet aklını alır,
Derman kesilir dizden, can evinde kalır,
Tatmadan konuşan, elbet yanılır o gün.
*
Şişer damakta bir yumru, büyür anbean,
Saklanan arzular, dökülür gelir ayan,
Özüne hakimim, savuran o diller,
Tutmam diye ant içen, o titreyen eller,
Yerim diye, iç geçirdiği anda biter,
Gözünün feri söner, duman gibi tüter,
Payını kapmayan, şifayı bulmaz derler.
*
Komşu pişirirken aşı, tüter bacaları,
Unutturur kişiye, bütün acıları,
Tokum diye reddedip, kalktığın sofradan,
Kaçmam diye söz verip, durduğun noktadan,
Canın çektiği her varlık ise, derinden,
Yıkar geçer bendini, oynatır özünden,
Göz hakkı denen, o pay verilmezse eğer.
*
Nefes kesilir boğazda, düğümlenir heves,
Duyulmaz olur artık, etrafta farklı ses,
Kudretli sanırsın, direnç gösterir tenin,
Almam diye ittiğin, o sıcak yemenin,
Düşmem savunulan, yoksunluğun içine,
Düşersin çaresizce, o açlık göçüne,
Yaşamayan bilemez, bu sızının rengin.
*
Yara görünmez bir bere, çıkar dudaklarda,
Gezinir durur aklın, o yasak bağlarda,
Hükmedemezsin artık, o asi hissine,
Girmem dersin, nefsin o koyu meclisine,
Tatmam anılan meyve, zehir olsa bile,
Muhtaç eder seni, o tek lokma sebil'e,
Denenmeyen o ferdin, lafı boştur elbet.
*
Hayat bizlere sunulan, koca bir imtihan,
Bazen tek dilim ekmek, bazen koca cihan,
Büyük konuşan dilin, tutulduğu o an,
Etmem denilen suçun, yutulduğu bir an,
Kalmam anılan o hal, gelir seni bulur,
Pek metin duruşun da, yerle yeksan olur,
Tek fert pak sayılamaz, o tadı bilmeden.