Koca Bir Şehrin Sahibi.

Gariban, ileriyi gören bir adamdı,
Haddini bilir, öyle yaşardı.
Seni tanıyınca dünyası değişti,
Kendini koca bir şehrin sahibi sandı.

Temiz kalbiyle ilk defa sevmişti,
Sen de sevdin, ruhun dile geldi.
Yüreklerimiz birbiri için atıyordu,
Bu sevda ikimize de yetti.

Gelin olacaktın beyazlar içinde,
At üstünde gelecekti o kara gözün.
Her an, her nefes, her bir seste,
Çarpıyordu kalbimiz, yoktu bir hüzün.

Hayaller kurardık tatiller dair,
Küçük bir ormancı evi tutacaktık.
Bir de kızımız olacaktı hani,
Mutluluğu yuvamıza dolduracaktık.

Bir anda ne oldu, ruha mı kapıldın?
Birdenbire başladı o yalvarışların.
Beni tam kalbimden, canımdan vurdun,
Yüreğinde öldü o eski aşkın.

Çaresizdim, dünyam başıma yıkıldı,
Seni kaybetmek en büyük korkumdu benim.
Çünkü sen canımdan öte bir candın,
Korktuğum başıma geldi sevgilim.

Yıllarım seninle akıp da geçti,
Şimdi bu kayıp yılların hesabı kimde?
Sensiz bir mezardayım, yapayalnızım,
Sen yoksun, ömrüm bitti bu şehirde.

Mahmut bozkurt