sonsuzluk korkutuyor
kumlar imparatorluğu
zenci Kleopatra
zamana direniyor
otopside ölüm kahkahaları
bakterileri yaşatmaz bal
mezar odaları ayinlere hasret
sonsuzluk kokuyor
çöl akşamları
mumyadan gözlerini silmek için
kum fırtınaları diliyor
asırların soluğu
süpürgesine binmiş cadının ensesinde
baştan çıkart mevsimleri
ölüler şehri
hoşça bak
dehlizlerine
gülleri soldurmak için
yer altı geçitleri
göçük altında kalan anılar
kayıp masallar için
yıkık sevdalar heykellerin koynunda af diliyor
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta