Kızım! Böyle işte bu konak,
Her yolcunun asıl evidir kara toprak.
Nebiler bile bir süre durdu ve gitti,
Şahlar, padişahlar, krallar geldi, geçti.
Kızım! Bizler de burada misafiriz,
Şüphesiz! Allah'tan geldik, yalnız Allah'a döneceğiz.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta