Kızım Dediğin Şiiri - Osman Bulut

Değişmez kaderi ana babanın
Söz dinlemez oğlum, kızım dediğin.
Gücü yetmez olur garip çobanın
Ayrılır sürüden kuzum dediğin.

Bir işi, bir sözü zoruna gider
Zor da olsa sileni tanımam der.
İşte o an kıymetini kaybeder
Ciğer parem, iki gözüm dediğin.

Bizler için sonuç; ıstırap, elem
Senin elde ettiğin ne bilemem.
Belli ki karşında var bir problem
Bu mudur be yavrum çözüm dediğin

Her ne varsa şu babanın sözünde
Karşı çıkar büyüttüğün kızın da.
Dedim ya değeri kalmaz gözünde
Ellere karışır bizim dediğin.

Anana, babana yaptığın hak mı?
Birlik, beraberlik buraya dek mi?
Cahiden, Sümeyyen, Yusufun yok mu
Bir tek el oğlu mu lazım dediğin.

Sevgimiz bol bir sevgiye muhtaçsan
Görürsün kararmış gözünü açsan
İstanbul’a değil Fizan’a kaçsan
Çıkar mı aklından mazim dediğin

Bencil okusa da yine cahildir
Buna amir memur herkes dahildir.
Kendin karartmazsan kara değildir
Kaderim, talihim, yazım dediğin.