Kızıl Ufkun Ağıdı Şiiri - Emin Çelikli

​

​Zalimin lütuf diye bahşettiği nİran'dır..
Susa yazdı bülbüller, gül bahçesi vİran'dır..
Dün'ümüzden can gitti,bugünümüz hüsrandır,
Tadı kaçtı dünyada,bal sızan incirlerin,
Kan gölüne çevrildi, suları nehirlerin.

Demir yığını kalpler, merhameti unuttu,
Menfaat putu gelip, tüm köşeleri tuttu
Zulmün ninnisi ile mazlumları uyuttu...
Hüzün çöktü üstüne, en kadim şehirlerin,
Kan gölüne çevrildi, suları nehirlerin.

Zeytin dalı kırıldı, barut koktu yaprağı,
Kefensiz yatanların, hıçkırıyor toprağı,
Söndü adalet mumu, is kapladı çerağı...
Evi başına çöktü;Ömer'in,Bekir'lerin
Kan gölüne çevrildi, suları nehirlerin..

Vicdanların pasını, silemiyor sermaye,
Kardeşi kardeşiyle, kırdırmak bütün gaye,
Adalet mülke temel, değil miydi bu paye?
Yakındır gözyaşıyla taşması bahirlerin,
Kan gölüne çevrildi, suları nehirlerin.

Bebeklerin rüyası, bombalarla bölündü,
İnsanlık onuruna neft karası çalındı,
Merhamet kervanları, ufuklarda silindi...
Tuzla buz oldu camı, o nazlı fenerlerin,
Kan gölüne çevrildi, suları nehirlerin.

Kudüs'ün gözü yaşlı, ağlıyor yana yana,
Mescid-i Aksa mahzun, boyandı kızıl kana,
Kıyam etmeli dünya bu en haklı isyana?
Yükselir feryatları, dertli münzehirlerin,
Kan gölüne çevrildi, suları nehirlerin.

​Umut ekti dilimiz,duamız yarı aksan
Zulmün burçları elbet olacak yerle yeksan,
İnsanlık sınavında, kaldık hep eksik, noksan...
Barış yazsın kalemi,hüzünlü şairlerin,
Kan gölüne çevrildi, suları nehirlerin.

​Yeter artık bu çile,;bu tufan,bu fırtına,
Yüklediler dünyayı, mazlumların sırtına,
Aç gözünü ey insan, bakma eksi,artı'na...
Sesi kısık çıkıyor, ürkek mübeşşirlerin,
Kan gölüne çevrildi, suları nehirlerin.

Emin çlkli