9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Bilmezdim o kızıl ateşlerin dertli ve suskun kardeşlerimiz olduğunu,
Bizden çıkan dumanı tatmak için toplanırlarmış meğer hep başımıza,
Sinemizden her geçişte kendine derin bir yol açarmış o büyük yangın,
Ve gelirmiş kabuk düşünce o sessiz feryadımıza hemen uyarak.
*
Ruhu saran ışıktan söz açtı da yıllardır nice bilgin ve nice kişi,
Kimseler anlatmadı tenin kavrulup küle döndüğü o karanlık anı,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta