9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Kızıl alevler içinde, ufukta gün batarken,
Yol alıyorum ona doğru, yüreğimde coşan hislerle,
Bir Anka kuşu gibi, aşkın sonsuzluğunda kanat çırpan.
*
Dokunurken ruhuma, sıcacık gülümsemesiyle,
Bağlanıyorum tüm benliğimle ona, ellerini tutarken,
Titriyor bedenlerimiz, kenetlenirken bakışlarımız.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta