Gecenin koynundan aldım kimsesiz ruhumu
Sonra bir salkım gözyaşı bastım yarama
Yaktım tüm denizleri, kor olmaya niyetlendim
Şimdi Soluğunun yokluğunda ateşler damlıyor yüreğime
Pervanen oluyorum bir semazen gibi dönüyorum etrafında
Ve çığlık çığlığa bağıran sessizliğin de Kayboluyorum
Yokluğuna değil, giderken beni götürmene kızıyorum!
Her sey birdenbire oldu.
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;
Devamını Oku
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;




Unutuluşa kurulu saatlerin tiktaklarına düşünce ruhumuzun gölgesi an hicranlı bir nehir gibi üzerimize devrilir. Hercai gülümsemeler ekeriz yine de yaşamın kıraç ovalarına, gönlümüzdeki isyanlar ve aldanışlar şiirlerle birlikte demlenir...
Tebriklerim yürekten
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta