Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Çok güzel bir öğüt.
Ve öğütler devrin en büyük ihtiyacı.
Bu ihtiyacı karşılayan gönlüne, yüreğine sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta