Küçük bir gül dalısın sen aşikâr,
Anamdan babamdan bana yâdigâr.
Rüzgârda savrulmayan sadık bir yâr,
Dünyada kimin böyle kardeşi var?
Evlerimiz olsa keşke yan yana,
Şirin gözlerinle baksan hep bana.
İstersen gülistan vereyim sana,
Mutluluğun yeter bu garip cana.
Gül bahçesi sen varken solda sıfır,
Üzerinde altın gibidir bakır.
Laf söyleyenler ancak hava alır,
Ne yapsan senin eline yakışır.
İnsan, kız kardeşsiz yarım bir elma,
Hâlinden belli şairin, hiç sorma.
Abilik nimeti düştü payıma,
Lütfusun Rabb'imin benim yazgıma.
Safranî | 22.02.2026
Kayıt Tarihi : 1.09.2026 17:35:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Yazdığım ilk şiir. Kız kardeşime yazdığım bir akrostiş çalışması.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!