Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
huşu ile, ey güzel coşku!
şahrem şahrem toprağım derken
yağmur değil, ıslatan
yüreğimin kepezlerinde
can/evimde;
“el ele, kök köke,dal dala,yaprak yaprağa“*
çiçekler açtı..
ab-ı hayat çeşmesinden içtim kana kana…
….
kıraç topraklarda
asıldım sarmaşıklara,
çıktım derin mavilere.
bulutlar doluyken hercai menekşe
sevdiğim; beden göçse de, yürek “kız kalbi”
solarsa, solsun kendi halinde…
ellemeyin!
ŞİİRİNİZDE DUYGULARINIZI GÜZEL DİLE GETİRMİŞSİNİZ.
KALEMİNİZ DAİM OLSUN
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta