Kız Çocukları Şiiri - Nurhan Kartal

On dört yaşında cocuk anneler
Suskun sessiz kalmış hayaller
Mektep yollarında yolu kesilenler
Oyuncak gibi eline verilmiş bebeler

İnsanlar geçim ekmek derdindeler
Kadın koca elinde mahkum bekler
Babası olmayan kocaman yürekler
Ailesine siper edilmiş küçük gövdeler

Çalışan kadına günah derler
Ev geçim mecburiyet bilmeyenler
Emeğin değerini nerden bilecekler
Ağlatanlar gözyaşını mı silecekler

Bu devirde böyleydi diyecekler
Hayat hikayesi hiç bitmeyecekler
Beynindeki izleri nasıl silecekler
Neslin hep gerisinde gidecekler

Vakti geçmiş ödül mü verecekler
Üstüne bir de dalga geçecekler
Düşmanın dostun gibi görünecekler
Gülmeyi çok görüp engelleyecekler