Kız çocuğu Şiiri - Şeyma Nur Çakmak

İçimde anlamını yitiren bir kız çocuğu,
Vefasız noktalar da kalmış.
Yürümüş , koşmuş ; epey yorulmuş sanki..
Durduramadığı tek şey ,
Bulunduğu zamana çöküp kalmış.
30 yaşında kadın!
Tutuyor ellerinden ,
Sürüklüyor saçlarından,
Ah o kız çocuğu …
Dizlerinde derman yok kadının;
Ah o kız çocuğu …
Bırakmıyor,
Durmuyor,
Bitiremiyor…
Sanki gün batımı…
Saçlarına vuruyor kızıllık;
Nasıl da parlıyor gözlerinin içi,
Görmüyor , göremiyor.!
Her şeye rağmen ve ithafen;
“Ah o kız çocuğu;
Karanlığı tecrit ediyor işte..”