Şimdi bir ağaç var içimde
herkes gölgesinde otursun diye
dikilmiş
meyvesi
hep dallarda kalmış,
dalları
hep başkasına uzanmış.
Artık bırak
ağacın dalları biraz kırılsın
gölgesi olmasın
yağmur biraz da
kendi toprağına düşsün
O zaman belki
o zamana kadar
fark edilmeyen
ağacın da kıymeti bilinir.
Kayıt Tarihi : 24.03.2026 20:54:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!