Kıyına Al Beni... Şiiri - Hasan Belek 2

Gönül tahtına gelip, başköşeye kurul da,
İster bir ömür yaşat, ister vuslatla yorul.
Aşkın deryasına dal, sularında durul da,
Ya bir ummanda kaybet, ya kıyına al beni.

​Yokuşlar yorar diye korkup geri dönersem,
Karanlık çöktüğünde mum misali sönersem,
Senden gayrı bir dala, bir meçhule konarsam,
Kır kolumu kanadımı, rüzgarlara sal beni.

​Dünya yükü binse de şu yorgun omuzuma,
Kederler ortak olsa geceyle gündüzüme,
Hüzünlerden bir perde çekilse de gözüme,
Kapında sadık eyle, eşiğine çal beni.

​Nefsimin hilesine de kapılır gidersem,
Sözümden dönüp de bir başkaya yol güdersem,
Bu sevdanın hakkına bilmeden zulmedersem,
Dipsiz kuyulara at, zincirlere sar beni.

​Gül bahçem darmadağın, bağım talan olsa da,
Baharım kışa dönüp, ömrüm hazan olsa da,
Hakkımda ferman çıkıp, hükmüm yalan olsa da,
Vazgeçme bu sevdadan, ateşlere at beni.

​İhlas ile çıktığım bu yolun sonu sensin,
Gönlümün tek muradı, ruhumun tek sesisin.
Hasan leke sürersem aşkın o ak yüzüne,
Hiç bakma gözyaşıma, toprağına göm beni.

Hasan Belek
10 02 2026- Akçay