Kıyamet sancısı ve birlk Şiiri - Ömer Tural

KIYAMET SANCISI VE BİRLİK ŞARKISI

Gece vurdu mührünü, yer yerinden oynadı,
On bir ilin feryadı, arş-ı alâyı boyadı.
Kar altında üşürken vatanın öz bağrı,
Millet tek yürek oldu, sessiz bir imdat çağrı.

Toprak sarsıldı ama sarsılmadı imanlar,
Yola düştü o sabah, yardıma koşan canlar.
Edirne’den Kars’a dek tek bir nabız atışı,
Vatan sevgisi oldu kışın bahara akışı.

Bir lokma ekmek bizde, bin duaya büründü,
Tarihin gördüğü en büyük “biz” göründü.
Enkazın arasından uzanan o kardeş eli,
Susturdu fırtınayı, dindirdi acı seli.

Bayrak aynı, dert aynı; secde bir, dua birdir,
Bu muazzam tesanüd, vatan denen şehirdir.
Unutmaz Karagöllü o simsiyah geceyi,
Birlikte heceledik “kardeşlik” denen heceyi.

Karagöllü TURAL