Kıyamet mi var Şiiri - Birkan Demirci

“Felaket mi Var?..”

“Diyorlar ki: ‘Sus artık, boşver gitsin.’
Ne desem gardaşım, felaket mi var?
Doğruyu dillendirmek ağır bir cürüm,
Hakikatten kaçan cesaret mi var?

Garibin ekmeği küçüldü yine,
Vicdanlar zincirli, paslı bir kine.
Bir lokma umut yok yarın yerine,
Bu kadar karanlık alamet mi var?

Zengine saraylar, yoksula çile,
Hak eden bekliyor kuru teselliyle.
Adalet denilen o eski hile,
Terazide kalan emanet mi var?

Çocuklar büyüyor öfke içinde,
Analar ağlıyor gece boyunca.
İnsanlık tükenmiş para uğrunca,
Bundan daha büyük ihanet mi var?

Eğriye doğrular alkış tutuyor,
Mazlumun ahını dünya yutuyor.
Dilsiz şeytanlar da nutuk atıyor,
Hak yolunda kalan feraset mi var?

Bir yanda gösteriş, şatafat düzen;
Bir yanda kederden beli bükülen.
Herkes birbirine olmuşken diken,
Gönülden gönüle muhabbet mi var?

Âşık der ki: Bozulmuş çağın ayarı,
Kimse duymuyor mazlumun zarı.
Yangına dönmüşken memleket bağrı,
Yakında kopacak kıyamet mi var?