Bölüm 72: Donun Gölgesinde İlk Düğün – Sessizliğe Sarılan Sevinç
Köyde ilk kez bir düğün donun gölgesinde kuruldu. Davul çalmadı, zurna sustu. Ama kadınlar toplandı. Çünkü bu düğün, bir eğlence değil—bir direnişti.
Gelin yürürken donun gölgesi eteğine değdi. Ve o an, bir kadının değil—bir halkın geçmişi yürüdü.
Kadınlar halay çekmedi. Ama taşların üstünde ayak izleriyle bir türkü yazdılar.
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta