Bir çocuk şarkısıydın yüreğimde yaşarken:
“Çiçekli bahçemizin yollarında koşarken”
Ben sen kirlenme diye kucağımda taşırken,
Sen hep çamur sıçrattın bacağıma kitapsız.
Sen temiz görün diye ben yıllarca kir tuttum,
Kendi kızımla bile değerini bir tuttum.
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




Bunca atıp tutmanın sallamanın yeri ne?
Aldığım eşyaları yollamanın yeri ne?
Haberim var vermişsin dallamanın birine,
Bu nasıl tükürmektir ocağıma kitapsız..
Bence bu kalem TÜKENMEZ KALEM..,eyvallah Mecit baba...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta