gece inceden çalar bir hüzün yağar yine vurur gönlüm teline
bulut odama dolar usul usul bir rüzgar adım çıkar belîn'e
o ipeksi temas ki nasıl karşı koya bu aşka susamış ruhum
bir buse heyhât ne'm var gayrı pervanedir o güzeller güzeline...
Adıyaman, 2002
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta