Kıştan Kalma... Şiiri - Döndü Dülger

Derler ki, giden mevsimler,
Arkasındaki sesi de birlikte götürürlermiş.
Belki bu yüzden içim bu kadar sessiz.
Belki bu yüzden hangi bahar gelse,
Kanatlarım kıştan kalma.
Belki bu yüzden sessiz bir veda yükseliyor
Gönül mihrabımda.

Bazı mevsimler göç ederken
Kavuşmaları da maziye gömerlermiş.
Belki de bu yüzden hep yarım kaldım.
Belki de bu yüzden yüreğim hâlâ yasta.
Belki de bu yüzden aynada gördüğüm ben değilim.

Derler ki mevsimler geçerken kızıl bir yalnızlık bırakırlarmış.
Belki bu yüzden beklemekle geçiyor kalan ömrüm.
Belki bu yüzden ödünç gülümsemelerle dolu yüzüm.
Belki bu yüzden çiçeğin kokusuna,
Sevdanın hasına hasret kaldı özüm....
Döndü Dülger