Dört duvar arasına kilitlediler şevklerimi
Gri kapılar ardında yalnızlığım
Demir parmaklı pencereler soğuk
Ses vermez oldu duygularıma
Pastel boyalı tablolar
Her sabah üstüme yıkılır sanki
Renksiz renksiz duvarlar
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta