Güneş ile toprağı,
İki sevgili olarak görüyorum,
Birbirlerine o kadar sadıklar ki..
Onları kıskanıyorum.
Akşamları,
Güneş uykuya çekilince
Mehtabı bekçi bırakıyor
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Her günün doğuşunda
Renkler cümbüşünde,
Danstadır toprak..
Anne olmanın tadında,
Mutluluk her zerresinde...
toprağın anneye benzetilmesi....çok anlamlı bir şiir sevgiler....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta