Güneş ile toprağı,
İki sevgili olarak görüyorum,
Birbirlerine o kadar sadıklar ki..
Onları kıskanıyorum.
Akşamları,
Güneş uykuya çekilince
Mehtabı bekçi bırakıyor
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Her günün doğuşunda
Renkler cümbüşünde,
Danstadır toprak..
Anne olmanın tadında,
Mutluluk her zerresinde...
toprağın anneye benzetilmesi....çok anlamlı bir şiir sevgiler....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta