Güneş ile toprağı,
İki sevgili olarak görüyorum,
Birbirlerine o kadar sadıklar ki..
Onları kıskanıyorum.
Akşamları,
Güneş uykuya çekilince
Mehtabı bekçi bırakıyor
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Her günün doğuşunda
Renkler cümbüşünde,
Danstadır toprak..
Anne olmanın tadında,
Mutluluk her zerresinde...
toprağın anneye benzetilmesi....çok anlamlı bir şiir sevgiler....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta