Hayat dediğini ne kadar uzun sanırsın ki?
O sağlam zannettiğin yol, pamuktan bir iplik.
Ömrünün neresinde olduğunu nereden bileceksin ki?
Kefeni giydiriyorlar bir kıza beklerken gelinlik.
“Neyim var? ” diye isyanın zirvesinde duran asi gençlik.
Neyiniz yok ki? Nefes alıyorken, yürüyebiliyorken dimdik!
Lokma geçmeyen boğazlar, duymayan kulaklar, görmeyen gözler…
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta