Kış Güneşim Şiiri - Yasin Bölükbaşı

kış güneşim,
bu oyuna daha fazla devam edemem,
benden geriye hiçbir şey kalmadı,
sana aitim,
seni seviyorum,
seni hissediyorum,
imkansız bir mutluluğun,
mucizelerini umut ediyorum,
kendimi yalnızca sana itiraf ediyorum,
kelimelerimi yalnızca senin için sıralıyorum,
gecemde bir saat,
güzel bir son hayal ediyorum,

karanlığı terk ettim bu gece,
sen sarhoşuyum,
sana karşı kendimi arıyorum,
bende bıraktığın bir iz,
kronik bir belirti,
ve çokça maneviyat,

hiçbir şey olması gerektiği gibi değil,
bu garip bir mutluluk,
eğer bende varsan,
bunu hissedebilirim,
bir yaşam nefesi,
bir tebessüm,
ve kopmayacak kutsal bir bağ,

bir aşkın güneşinde yaşamak,
bir kış güneşinde,
bir veda sessizliği,
sensizlik...

iyi bildiğim bir acı,
iyi bildiğim bir huzursuzluk,
sonrası... tümüyle sessizlik!
sessizlikler ,
aradığım her şeyi orada buldum,
sahibi olmayan bir el,
kayıp bir not,
bekletilmiş bir şiir,
kısaca seninle ilgili her şey,

durmaksızın yağan bir yağmurdan kaçmaya çalışırken,
sığınak bulduğum bir varış noktası,
bu yorgun bedeni,
sessizlikler paramparça ettiğinde anlıyorum,
ben elimden gelenin en iyisini yaptım,
bu çok güzel bir hüzün,
bunu biliyorum,

hala aynı yerdeyim,
kış mevsimi hüküm sürüyor,
gece dünyayı kaplıyor,
gözlerim yorgunluktan bitkin bir halde uykuya akarken,
bilinmeyen her dilde,
seni seviyorum,

yeni şafağın,
sessizliği bozduğu saatlerde,
gökyüzünün karanlığı,
aydınlığa direnemezken,
peşinde kalan sakinlik,
karanlığım ve yol gösterici yıldızım,
kış güneşim ve mart soğuğum,
akıl sağlığım ve deliliğim,
sessizliğin içinde seni duyuyorum,

çok uzun zaman önceydi,
farkındayım,
bu yolculuğun sonuna geldik,
huzursuz geçen günlerim,
soğuktan öte,
bir kış güneşinin altında,
yeniden seni bulana dek,
seni,
sessizliklerin  derinliklerine taşıyorum,
hala zaman var,
ve birçok neden...
kış güneşim...
kalbimin derininden,
sönmemeni dilerim...

Yasin Bölükbaşı
Kayıt Tarihi : 3.3.2026 03:42:00