Pencerene vuran ilk kar tanesi,
Sessizce fısıldıyor ayrılığı.
Odamızda kışın soğuk nefesi,
Söndürüyor içimizdeki ışığı.
Zaman bir kum saati gibi eriyor,
Tenin beyaz karlar gibi solgun.
Gözlerin uzak bir diyara bakıyor,
beklenmedik bir fırtınaydı gelişin...
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını
Devamını Oku
uyandırdın sessizliğimi aysız gecelerde
yaralı bir deniz gibi hıçkırdığını
bir fanus altında sıkışıp kaldığını..
aşkla kenetlenen kalplerimizin..
me'yus olduğunu,bunaldığını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta