Kırmızı Işık Altında Şiiri - Hatice Güzen

. . .

Gökten üç elma düştü
biri çocukluğuma
biri ömrüme
biri de senden kalma bir susuşa

Sarı beklemekti
yeşil affetmek
kırmızıysa hatırlamak
Ben hep kırmızıyı ısırdım

Dudağının kenarında unutulmuş
titrek bir gülümseyişle
"Lütfen bekleyiniz" diyor bir ses

Ama artık beklemiyorum

Işıklar değişirken
ben kalıyorum aynı yerde
ama içimde
bir şehir yıkılıyor sessizce

Camlar çatlamadan
sesler uyanmadan

Kırmızı çekildiğinde
yalnız ben kalacağım
bir eski benle
aynı ışığın altında

Bütün ışıklar
içeride yanar aslında

Biliyorum

Bir elmanın düşüşü gibi
ışıkların altındayım

Üç
iki
bir

"Şimdi karşıya geçebilirsiniz"

Kırmızı ışık hâlâ
rujumda yanıyor

. . .

Hatice GÜZEN