Cennetimden kovuldum ben
Demir bir kapının çarpılışı kaldı kulaklarımda
Bir de kırmızı avizelerinde takılı umutlarım
Ben bir kırmızı avizenin üzerine düştüm
Her zaman yerçekimi kazanmaz
Bazen insanlar göğe doğru düşer
Öyle bir patlar ki yüreğine kurduğu dünyası
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta