Gün gelir bakar insan ardına
Gün gelir bir aydınlık çöker
O kaybolduğun başkalarının karanlığından
Kendi karanlığına geçer insan.
Ve anlar ki aslında
Tüm mücadelesi boşuna…
Ve kimi tutup dost ettiyse kendine
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta