KIRMIZILI KADIN
Kim bilir,
Belki de sen, dünyanın yanlış anladığı en yalnız kadındın.
Sana bakanlar kırmızıyı gördü.
Kimse, o kırmızının altındaki suskunluğu görmedi.
Bir zamanlar birini sevdiğini söylediler. Kalbi bir yöne dönmüşken, kaderini başka yöne çevirdiler.
İnsan bazen sevdiğinden ayrıldığı gün değil, kendi hayatından koparıldığı gün yetim kalır.
Sonra,
Kapılar kapandı.
Sesler yükseldi.
Geceler uzadı.
Bir ev, yuva olmaktan çıktı.
Bir kadın, kendi korkusunun misafiri oldu.
Belki, aynaya her baktığında, yanağındaki morluğu değil, içindeki kadını arıyordun.
Belki bu yüzden kırmızıyı sürdün yüzüne.
Belki o kırmızı, bir ruj değildi.
Belki, kimse görmesin diye acılarını örttüğü ince bir duaydı.
Kim bilir.
İnsan bazen yüzünü değil, hayatını kapatmaya çalışır.
Sonra yıllar geçti.
İnsanlar uzun uzun baktılar.
Kimi güldü.
Kimi alay etti.
Kimi telefonunu çıkarıp kaydetti.
Çok az kişi yanına oturup, Canın çok mu yandı? diye sordu.
Oysa,
Her insanın içinde kimsenin görmediği bir enkaz vardır.
Seninki belki biraz daha görünürdü.
Biz, görünene baktık.
Görünmeyeni ihmal ettik.
Bugün seni düşündüm.
Ve anladım ki,
bir kadının yüzündeki kırmızıya gülmeden önce, o kırmızıyı sürmesine sebep olan hayatı düşünmek gerekiyormuş.
Belki gerçekten o kırmızı sevdiğin renk değildi.
Belki, hayatın sana bıraktığı mor gecelere karşı açılmış son bahardı.
Bunu bilmiyorum.
Kimse de bilmiyor.
Şunu biliyorum
Hiçbir kadın, korkuyu yastık yaparak uyumamalı.
Hiçbir kız çocuğu, yarınından korkmamalı.
Hiçbir insan, sevdiğine kavuşamadığı için, şiddetin kader olduğuna inandırılmamalı.
Bir insanı yargılamadan önce, hikâyesini dinleyelim.
Bir kadının kahkahasına bakmadan önce, gözyaşlarını soralım.
Yüzündeki boyaya değil, kalbindeki yaraya bakalım.
Bazen koyu kırmızı, bir rujun değil, susarak taşınmış bir ömrün rengi olur.
Eğer bir gün sokakta yüzünü kırmızıya boyamış yalnız bir kadın görürseniz,
ona garip garip bakmayın.
Belki o, hayatla kavga etmekten yorulmuş.
Yine de,
Ben hâlâ buradayım.
demekten vazgeçmeyen son cesur kadınlardan biriydi.
Azra Nimet Öner
Nimet Öner
Kayıt Tarihi : 17.07.2026 18:46:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!