Gece..
Mum ışığının kızıllığında ağır ağır çözülüyor yine..
O cılız alev..
Günün son kalp atışı gibi titrerken, duvarlarda geceye ait ilk gölgeleri doğuruyor.
Pencere kenarına yansıyor kızıl ışık..
Karanlığın eşiğinde duran bir sır gibi sanki..
Ne tamamen gündüz oluyor ne de gece..
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta