KIRMA İNSAN KALBİNİ
Özür af eyler diye, kalp kırıp-hatır yıkma,
İnsan canlı Kabe dir, onu öldürme-yakma.
En büyük İblis nefsin, nefis fesattır kanma,
Kırma insan kalbini, kristal bir aynadır,
Eski görüntü vermez, yapıştırmak boşadır.
işte sana geliyorum
yumuşakbaşlı rüzgarların kanatlarında bir yer bul bana
suyun ışıltılı sesleri aksın bir yanımızdan,
bir yanımızı defneler sarsın...
demir kollarının yumuşaklığında uyanayım sabahları
zeytin ağacının gözlerinde büyürken bir çekirdek
Devamını Oku
yumuşakbaşlı rüzgarların kanatlarında bir yer bul bana
suyun ışıltılı sesleri aksın bir yanımızdan,
bir yanımızı defneler sarsın...
demir kollarının yumuşaklığında uyanayım sabahları
zeytin ağacının gözlerinde büyürken bir çekirdek




Özür af eyler diye, kalp kırıp-hatır yıkma,
İnsan canlı Kâbe dir, onu öldürme-yakma.
En büyük İblis nefsin, nefis fesattır kanma,
Kırma insan kalbini, kristal bir aynadır,
Eski görüntü vermez, yapıştırmak boşadır.
Benlik Şeytan da olur, sen ise bir insansın,
Diyelim ki bir kral, diyelim ki bir hansın.
Tüm dünyaya hükmeden, dokuz canlı sultansın,
Kırma insan kalbini, kristal bir aynadır,
Eski görüntü vermez, yapıştırmak boşadır.
Yüreğinize kaleminize sağlık Fahri Bey Kaleminiz daim olsun..güzel bir şiir
Kutluyorum sizi
Saygılarımla
Mehmet Çobanoğlu
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta