Sana ait ne varsa kirlettim dün gece.
Çay bardağın, oturduğun koltuk, yarım kalmış rakın, yatağın, yastığın ve kokun, hatta gülünç bulduğun duygularımda yanında hediyesiydi. Bu kirleniş güzel olan ne bulduysa götürdü yanında...
Eskiye ait bulduğum ve çok tanıdık gelen bir bir ıslık sesi var gecede.
Ait olmadığım her ne varsa onu yaşamanın utancı gibi. Başka türlü olmayacaktı. Gitmeyecektin içimden... Benden...
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta