Kırkımdayım şimdi senin ırkın da,ürkütücü soğuğun nefesime karıştığı demlerdeyim,vuslata pusu atar bicimdeyim kafam o biçim,hani bir orduyu tek başıma kendi karşıma alır gibi,olmayanın olarak olanına seslenişimdir bu. Yanlış anlama sana değil serzenişim aşkın ten renginden farksız olduğunu unutmuşum güneşe çıkar kavurur bir süre sonra gitmez sanmışım gidiyormuş, geçiyormuş orijinaline dönüp kendi oluyormuş aşk da böyleymiş şimdi anladım. Kırkım da anladım geç anladım sana varmayı erteleyerek kendimi ertelemişim de yüreğimin bilinçaltı senin on sekizini hatırlar gibi uzaktayim bir dalga boyu uzakta,tuzaktır dört bir yanım çıkmaz sokaktayım olmayanın olarak olana diyecek çift kelamdayım,sana iyi baksin tıpkı benim on sekizimde baktigim gibi şimdi gidiyorum uykudayim , on sekizim de dizindeyim,güzel hayaldeyim .
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta