birazdan mayıs gelecek ardından haziran, öğrendiklerimi unutmuyorum
sonra yakıp kavuracağını da yaz sıcaklarının, onun için şimdi direniyorum
…… ama dinle bak, duyuyor musun
dışarıda çember çeviren çocukların, kahkahaları doluyor odanın içine
beraber dinleyelim ister misin, koyayım hemen şimdi başımı dizlerine
kitapta yazılı ağır elleri yaşamın, çizmeden alnıma kuraklık resimlerini
Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...




yüreğiniz hiç susmasın sayın şairim şiir tadında bir şiir okudum
Bu şiir okunur şiirle şair arasında karika bir ilşiki
oluşmuş
mükemmel bir iletişim kurulmuş ...........ilham kaynağını ve güçlü kalemi ........yürekten kutlarım
S.erben
40857310 - Yeni 13.04.2009 08:18:00 Aktif Yap | Pasif Yap | Bu Görüşü Sil
Şiir: 1160736 - Kırkikindileri beklerken
Yazan: gönlümün yüküsün
muhteşem satırlar,,
direniş takılıp gitmez göç katarlarının ardına, yaşadıklarımdan biliyorum
bak ne mevsimlerim geldi-geçti, ne eridim ne de soldum, umutla bekliyorum
umutla beklemek,,hayata bağlar...kutlarım yürekten,,,
Muhteşem, şiirinizde kayboldum yine...Size bu güzel şiirleri yazdıran sevginizin önünde eğiliyorum. Kutluyorum. Selamlarımla...
direniş takılıp gitmez göç katarlarının ardına, yaşadıklarımdan biliyorum
bak ne mevsimlerim geldi-geçti, ne eridim ne de soldum, umutla bekliyorum..
çok güzel ve insanı alıp götüren bir anlatım...umudu canlı tutup...tüm mevsimleri bahar tadında yaşamak...kırkikindilere gebe sevdalar....
tek kelime ile harikaydı.
bu güzel dizelere can veren yüreği içtenlikle kutluyorum
saygılarımla
Her zaman ki gbi mükemmel ötesi bir eserdi sayın üstadım.
Kaleminizden etkilenmemek işten bile değil.
Arı, duru Türkçesiyle okurunu duygulandırmanın yanı
sıraa bunu yaşıyormuş hissiyatı uyandıran bu güzel eseri ve yazdıran yüreğinizi canı gönülden kutluyorum.
Herdaim sanatçı kimliğinize ve yüreğinize sonsuz saygımla.+10+ANT
….. ıssızlıkta el sallıyor ağaç dalları, korkuyor musun
uzaklıkla değişmez yüklü bulutların yönü, sözlerini tutarsa takvimler
korkma boşa gitmedi anlattıkların, varsa eğer gelecektir kırkikindiler
bu toprağın yeşiline de konacak, med-cezir kuşlarının kanat sesleri
çember çeviren çocuklar müjdecisidir yarının, sen karartma hayalleri
yaşamak böyle bekleyerek bile güzel, anlıyor musun
zaman korsanı çalsa da tüm saatleri, sen yağdır kırkikindileri
sen yağdır, ne olursun ….
direniş takılıp gitmez göç katarlarının ardına, yaşadıklarımdan biliyorum
bak ne mevsimlerim geldi-geçti, ne eridim ne de soldum, umutla bekliyorum
Cevat Çeştepe
ÜSTADIM ÇALIŞMANIZI OKURKEN KIRKİKİNDİ YAĞMURLARININ SERİNLİĞİNDE MEVSİMLERİN DUYGUSALLIĞI GEÇTİ GÖZLERİMİN ÖNÜNDEN..
BU HARİKA ÇALIŞMANIZI BEĞENEREK OKUDUM..HER ZAMANKİ GİBİ ÇOK ÇOK GÜZELDİ..KUTLARIM SAYGIN AKELMİNİZİ...TAM PUAN 10 ..SELAM VE SAYGILARIMLA...İBRAHİM YILMAZ.
bu saatler tam ortasıdır aşkların, biliyor musun
ne güzel sarar anason kokusu gibi, sarhoşluğu günbatımlarından öte
ya da şafak kızılı duygular olup, yarınları kucaklayıp serivermek önüne
nasılsa gelecek kimse yoktur, muska gibi taşırken gizlimizde gidenleri
en iyisi canımın içi, biz gene dizelerimizde yaratalım bize gelecekleri
olmazsa düşmez hiçbir bereket, anlıyor musun
ama yok işte ikimizden başka birisi, şimdi sevişmek vakti
sevişelim ne olursun ….
YİNE HARİKASIN
YİNE CESURCA YAZILMIŞ DİZELER
HELALİNDEN 10 PUAN DAHA VERDİM DOSTUM
KALEMİNE KUVVET
YAZMAK SANA YAKIŞIYOR
birazdan mayıs gelecek ardından haziran, öğrendiklerimi unutmuyorum
sonra yakıp kavuracağını da yaz sıcaklarının, onun için şimdi direniyorum
VE DİRENİRKEN İÇİMDEKİ YAĞMURUN ÇÖLLERE KOŞUŞUNU DURDURAMIYORUM...
TEBRİKLER ....
direniş takılıp gitmez göç katarlarının ardına, yaşadıklarımdan biliyorum
bak ne mevsimlerim geldi-geçti, ne eridim ne de soldum, umutla bekliyorum
Harika anlatımdı,umutlar tükenmesin ve hep varolsun,emeğine yüreğine sağlık,tebrikler
Bu şiir ile ilgili 85 tane yorum bulunmakta